We hebben het weer druk deze week.

Maandag is de boekhouder geweest. En mocht A.'s beugel eruit.

Dinsdag was er groepsouderavond op Het Noorderlicht over de schoolkeuze. Leuk, maar toen de mensen van de Maritieme Academie aan het woord kwamen zijn we toch maar opgestapt. Want J. gaat niet naar de Maritieme Academie, en G. was misselijk geworden.

Woensdag hebben we (alweer - het wordt een gewoonte!) cultureel gedaan: we zijn naar de gedichtenavond van de Bibliotheek geweest. Ik heb er twee gedichten voorgedragen. Ook hier zijn we halverwege afgehaakt; Tegen onze zin, maar we waren allemaal doodop en moesten de volgende ochtend om 6:15 weer opstaan. Volgend jaar beter.

Oja, woensdag had ik ook nog gevilt: een proeflapje met naaldvilt-driehoekjes erop. En een grote zak-met-flap, om te oefenen op een tas, zeg maar.

Donderdag zou G. z'n nieuwe mobieltje komen, maar helaas werd het ding niet meer geleverd door de fabrikant. Dus kon G. wat werk inhalen nadat hij toch wel veel thuisgezeten heeft i.v.m. de vorst en regen deze maand.
En ik moest eigenlijk Muffins bakken voor het voorleesontbijt bij J. op school, vrijdag. Maar ik was veel te moe.

Dus dat heb ik vrijdagochtend om kwart over zeven maar gedaan.
Vrijdagmiddag was A. vrij, en die wil al maanden winkelen, dus we hebben maar even een paar uurtjes in Harlingen gewinkeld. Met succes - dat hangt natuurlijk af vanuit wiens standpunt je het bekijkt, maar ik vond het wel geslaagd. Ik ben een tas, drie shirts en een rok rijker. Oja, en de nieuwe Eppo moest er natuurlijk ook komen voor G.. Dan kan hij verder lezen waar hij 20 jaar geleden gebleven was.

En 's avonds werden we nog verwacht op de Open dag van de Simon Vestdijk Scholengemeenschap.
Hoewel deze school niet zo supergoed bekendstaat wilde J. er per se toch kijken.

Zij ziet elke dag in de bus naar Bolsward nog niet zo zitten. En ik geef toe dat het ons wel 65 euro per maand gaat schelen als ze niet zo ver weg hoeft. Bovendien kan ze langer uitslapen; Deze school begint pas om 8:30 , die in Bolsward om 8:10 en dan moet ze om 7:20 in de bus zitten, dus om 6:15 opstaan.

Met name het kraampje van Atheneum+ had wel onze belangstelling. Dat lijkt J. wel erg leuk, met extra vakken als Sterrenkunde en Archeologie. Tot mijn grote verrassing herkende ik de lerares die het kraampje bemande. Mevrouw Rombouts. Iemand met zo'n naam (en met rood haar!) vergeet je ook niet zo snel natuurlijk. Ik vroeg of ze soms ooit in W. had lesgegeven, en ja, dat bleek zo te zijn!
We hadden haar destijds als invalster, dus niet bijzonder lang, maar ze vond het heel leuk dat ik me haar nog herinnerde. In mijn herinnering was ze toen redelijk nerveus maar dat heb ik maar niet gezegd. Ze had nu ook alweer rode vlekken, maar vast niet erger dan die ik zelf altijd heb, dus wie ben ik om er iets over op te merken.

Enniewee, leuk gepraat. G. hield zich op een afstandje op van ongeveer twee meter op. Toen we er wegliepen zei hij dat ik (dankzij die Franse kaas van het kraampje ter opluistering van de Franse taal dat we daarvoor hadden bezocht) een enorm ...ehm... doordringende adem had.
Gezellig, had ik de hele tijd op een half metertje afstand van mijn ex-lerares stinkkaas staan walmen.

Om half tien hadden we het wel gezien. Binnenkort de open dag van het Marne college in Bolsward. En dan zien wat J. wil.

*Noot aan mezelf: Op het Marne college in het Franse lokaal GEEN stokbroodje met kaas eten.


Vandaag weer wat dingetjes uitgeprobeerd. Een etuitje gemaakt en op een zijden sjaal gevilt. Omdat vilt krimpt en de sjaal niet, ontstaat er aan de achterkant een rimpel-effect. Best wel leuk. Jammer alleen dat het achteraf nog het meest op een Ajax-sjaal lijkt.

Over het etuitje ben ik wel erg tevreden.











Tjonge, wat hebben we het gisteren goed gedaan!

Eerst zijn we naar Gieten geweest, waar Charity van der Meer (ik schreef op 13 januari ook over haar, en haar website www.sharit.net) open atelier hield.
Charity is viltkunstenaar. Omdat de kinderen en ik de laatste tijd helemaal into viltmaken zijn - dat zal jullie vast niet ontgaan zijn - hadden wij wel zin om daar eens een bezoekje te brengen. En G. offerde zich gewoon op. Maar vond het uiteindelijk heel erg leuk.

Dankzij de Aldi-tomtom waren we nu eens NIET verdwaald in Drenthe, en vonden we het atelier van Charity probleemloos. Binnen keken we onze ogen uit: Hele mooie feeërieke kledingstukken, prachtige sjaals en kleurrijke viltwol gaven ons meteen zin om aan de slag te gaan. Niet dat we dat hebben gedaan, maar toch. We hebben wel wat extra kleurtjes viltwol gekocht, en we kregen heel veel tips. De viltkunst was inspirerend, Charity heel aardig, en we gaan er beslist binnenkort naartoe voor een workshop.

Daarna hebben we in het Groninger Museum een museumkaart gekocht. Volgens mij heette dat ding vroeger een museumjaarkaart, maar nu niet meer. En dus was de verkoper ook in de war toen ik vroeg om vier museumkaarten, en draaide hij kaartjes voor het Groninger museum uit. Foutje...
Uiteindelijk kreeg hij de museumjaarkaarten voor elkaar, maar bleek toen alsnog kaartjes voor het Groninger Museum erbij uitgedraaid te hebben... grrr... vanwege de tijd - het gebrek eraan - hadden we alleen naar het Stripmuseum willen gaan. Maar goed... uiteindelijk hadden we nog een klein beetje tijd over en zijn we toch ook nog naar de Waterhousetentoonstelling in het GM geweest.

Het stripmuseum was reuze leuk, vooral het 8 minuten durend draaiend theater. Precies onze favoriete strips kwamen voorbij: Jan, Jans en de kinderen, Storm, en Olivier B. Bommel. Veel informatie, allerlei stripcuriosa over de meest bekende strips...het was er alleen wel wat rustig.

De Waterhouse tentoonstelling in het GM was beslist de moeite waard, en het was jammer dat we maar zo weinig tijd hadden. Misschien dat we er nog eens naartoe gaan.
De kinderen waren erg onder de indruk van de grote schilderijen (manshoog) en de mooie kleding en de symboliek (die gelukkig in een bijgeleverd boekje uitgelegd werd.)

We kwamen wel helemaal afgedraaid thuis natuurlijk, met blaren op de voeten. Maar al met al was het een hele leuke dag.

Hierbij verklaar ik dus ons culturele jaar voor geopend. Dat we nog maar heel veel leuke dingen gaan vilten. En dat we nog maar veel musea mogen bezoeken, zo de belastingdienst het wil en wij gezond zijn.















Zaterdag heb ik met J. en A. gevilt. De bedoeling was dat de meiden een proeflapje zouden maken, en dat ik mijn vilttechniek nog een beetje zou verbeteren. Dat is gelukt.
Dat wil zeggen, de meisjes waren zó enthousiast dat ze haast een soort deken hebben gevilt in plaats van een proeflapje, zo groot was hun creatie.
En ze willen heel graag nog meer vilten. Het is ook erg verslavend.
Dus vandaag heb ik allemaal kleurtjes viltwol besteld...zodat we ons binnenkort helemaal kunnen uitleven.
Laatst las ik een artikel van Emma Brunt over iets wat mijzelf ook al opgevallen was. Het artikel stond in de Plus van oktober 2008 (voor wie het wil nalezen). Ik ben dertig-plus, dus geen commentaar alstublieft.

Het gaat om het volgende: Je denkt dat alle trends en mode aan jou voorbijgaan. Je komt nooit bij de Gamma, je hebt geen geld om stylish te doen, en je vrienden hebben ook geen VT-wonen huis. (Dit is wat ik ervan maak, niet hoe Emma Brunt het beschreef.)
Op een bepaald moment bedenk je - geheel vanzelf- iets leuks, iets wat je aan je inrichting wilt veranderen, iets origineels. Helemaal spontaan, en zonder dat je dus op een idee gebracht bent door een woonprogramma of interieurontwerper. Je hebt jezelf helemaal gevonden.

En dan blijkt het een nieuwe trend te zijn! Rara, hoe kan dat? Ben je tóch een meeloper? Is mode zo voorspelbaar? En jij ook?

Het goede nieuws is, dat dit betekent dat je nu kunt voorspellen wat de nieuwe trend wordt. Je hoeft alleen maar af te gaan op je eigen manier van denken.

Let op:
De jaren '70 komen terug. Mensen willen weer vloerbedekking in plaats van al die saaie kale, lawaaiige vloeren waar je twee keer werk van hebt (stofzuigen én dweilen). Voor het gemak worden het dan tapijttegels, zoals die van Heuga - zie je wel, helemaal jaren 70.
Tegenwoordig zijn het niet meer van die enge, donkergroene, prikkerige, lelijke tegels natuurlijk, je hebt zelfs tapijttegels die lijken op parket - is dat niet de ultieme oplossing?
Rondere vormen worden het helemaal. En natuur. En Wabi Sabi - de kunst van het imperfecte. Met de crisis in het vooruitzicht is dat wel zo handig, dat imperfecte. En de crisis is ook de reden dat mensen het thuis weer 'gezellig' willen maken , in plaats van 'modern' of 'strak' of 'stijlvol'. Oja, en vilt wordt natuurlijk je-van-het. Warm, knus, degelijk, en toepasbaar voor van alles en nog wat.

Zo, ik heb gesproken. Ik ben benieuwd of ik hier mijn brood mee kan gaan verdienen.
Kan ik daar leuk een nieuwe inrichting van betalen.
Behalve cultureel doet Meibloempje ook nog wel eens creatief. Meestal gaat zoiets met vlagen. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar, en de jongste vlaag is dus vilt.

Het broeide al een tijdje. In woonbladen (door G. uit de papiercontainer gevist, heerlijk!) zag ik af en toe een dingetje dat me dan speciaal aantrok. En na een paar van die dingetjes dacht ik: Hé, ik val op vilt.

Ergens in 2008 was ik op een kunstmarkt in Zutphen. Daar stonden verschillende viltkunstenaressen. Bij Charlotte Molenaar (www.charlottemolenaar.nl) kocht ik een prachtige vilten klaproos, en stond ik te watertanden bij de sjaals-met-klaprozen. Ook indruk maakte Miriam Verbeek, met haar schitterende kragen en creaties.

Ergens toen kwam de gedachte bovendrijven: Ik wil ook nog eens proberen iets met vilt te doen. Het lijkt niet op handwerken (naaien, breien, haken - wat ik dus allemaal écht niet kan) en het heeft toch met stof en kleding te maken.

Maar ach, in Harlingen gebeurt handwerkkundig gezien niet zoveel. Totdat ik laatst in de AH een advertentie zag hangen voor een workshop vilten. In Harlingen. En nog wel door iemand die ik kende! (www.odeaanvilt.nl)

Een week of twee geleden heb ik daar dus een dag gevilt.
Eerst een proeflapje in allerlei kleuren paars, dat goed geslaagd was; dat wil zeggen: mijn moeder was er reuze blij mee, maar aan de andere kant zijn de meeste moeders enthousiast over de prutswerkjes van hun kinderen...dus geen idee of het nu werkelijk zo goed was.

Daarna gepoogd op een sjaal te vilten, maar op éen of andere manier zat het mij nog niet genoeg in de vingers. Mijn mede-workshoppers lukte het wel goed, dus misschien waren het de opspelende 'ik-kan-niet-handwerken'-genen, of mijn koude handen. In elk geval, komende zaterdag zal ik een poging doen het alsnog (of beter) in de vingers te krijgen. A. en J. gaan dan mee om ook eens te vilten.

En plotseling zie je dan overal vilt. Gek toch.
Het model op de tekenles bijvoorbeeld droeg een prachtige vilten sjaal, en gaf me de naam van de maakster. Kijk maar eens op www.sharit.net voor prachtige kledingstukken (de rood-met-zwarte rok uit de collectie 2007 is bijvoorbeeld echt super)

Kortgezegd: als je een vriend, vriendin of familielid bent, zit de kans er dik in dat je het komende jaar alleen maar zelfgevilte creaties krijgt...want het is weer eens raak bij Meibloempje.








Vandaag zijn we naar de opening geweest van een expositie van keramisten. Het was in Wolvega in het Homecentre, een gigantisch winkelcentrum met allerlei meubelwinkels.

Wij hadden de uitnodiging gekregen van Gelske Koopmans, die zelf dus hele mooie dingen maakt van keramiek. Ik heb wat foto's van haar creaties gemaakt. Alles staat nog drie maanden in Wolvega, en is te koop.
Behalve het clowntje, dat werd ter plekke gekocht door iemand van het Kermis- en Circusmuseum in Steenwijk...

We hadden zo'n culturele dag dat we besloten hebben een museumkaart te nemen, en dit jaar allerlei musea te gaan bezoeken. In plaats van dierentuinen, zeg maar.

Op onze lijst staan o.a.:

Het Stripmuseum in Groningen
Het Groninger Museum
Het Zuiderzeemuseum
Het Museum voor grafiek, glas en valse kunst (nog een keer)
Het Fries Museum, de expositie Quilts

Weet je nog een ander leuk museum?? Meld het!

A. heeft een interessant boek te leen van haar leraar levensbeschouwing (dank u, meneer Huizinga), getiteld: "The pig that wants to be eaten."
Het staat vol met korte verhaaltjes en redenaties daarover. Eentje die me opviel ging over godsdienst. De vraag die het opwierp was:

Is iets goed OMDAT god het gebiedt? Of gebiedt god bepaalde dingen, OMDAT ze goed zijn?

Als je kiest voor het eerste, zou dat betekenen dat wanneer god gebiedt dat je je vrouw mag slaan, of je kinderen opeten, dit ineens 'goed' is. Toch gelooft niemand dat. Want zoiets zou god niet doen. En het voelt al helemaal niet aan als 'goed'.

Als je echter voor optie twee gaat (God gebiedt bepaalde dingen OMDAT ze goed zijn), wat ook wel heel logisch lijkt, dan loop je dus tegen het probleem aan dat die 'goede' dingen dus kennelijk ook 'goed' zijn zónder god. Het was al goed, en daarom vindt god dat we het moeten doen. Maar dat snapten we dan toch zelf ook al wel?


In elk geval, stof tot nadenken.
He he... de vakantie is voorbij, en misschien krijg ik nog de kans om me weer mens te gaan voelen voordat de volgende vakantie aanbreekt.

Wat hebben we zoal gedaan? Nu, de vakantie begon natuurlijk al met dat we ziek waren, en toen het eenmaal echt vakantie was werd J. ook nog eens ECHT ziek, zieker dan eerst en met een nare vastzittende hoest. Ze was maar net op tijd weer fit genoeg om naar Groningen te kunnen. Bij oma kon ze gelukkig ook wel een beetje bankhangen dus dat was ongeveer net zoiets als thuis. Op Oudjaarsdag heeft de dokter nog longfoto's laten maken omdat hij het niet vertrouwde, maar kennelijk was er niks aan de hand, we hebben niks meer gehoord.
In meerdere opzichten, want J. heeft een week of twee helemaal geen stem gehad, dat begint nu net weer een beetje goed te komen.

Verder bestond de vakantie uit: playstationnen (little big planet), te laat op bed, filmpje kijken, weer te laat op bed, serie kijken, oja - te laat op bed, foei, daar moeten we nu echt wat aan gaan doen - weer te laat op bed, oud en nieuw, (te laat op bed)...grrr... en nog eens te laat op bed. Dus. Oja, en de drie dagen dat ik op tijd naar bed ging (te weten, afgelopen vrijdag zaterdag en zondag) deed ik geen oog dicht en sliep ik pas vér na twaalven. Zo komen we er niet natuurlijk. Geen wonder dat ik rondloop als een zombie en er ook zo uitzie, helaas.

Nu is de vakantie dus voorbij en ik wil het huis wel weer eens voor mezelf hebben, maar ja, A. eerste paar uur vrij...en toen vroor het en kon G. niet werken, wat natuurlijk heel gezellig is, maar zo kom ik nog nergens aan toe...onverwachte koffiedrinker, boodschappen, strijken, en alweer een dag voorbij.

En dan dat gedoe met al dat vriezen en ijs en zo...Al die mensen willen weer een Elfstedentocht, niks voor mij, ik kan niet schaatsen en het is ook veel te koud buiten. De ijsbaan bij ons in de straat is afwisselend een dag open en een dag dicht, omdat het afwisselend dooit en vriest. A. had heel vooruitziend vorige week voor 3,50 een slee gekocht bij de kringloopwinkel, maar gesneeuwd heeft het nog niet. Maar goed, het is toch een leuke aanschaf; bij de speelgoedzaak staat een (veel kleiner) sleetje voor 30 euro, en dat is dan nog in de aanbieding. Dus sneeuw of geen sneeuw, het is een koopje, toch?

In elk geval... vanaf vandaag (hoop ik) gaan we er weer lekker tegenaan. Beetje ritme te pakken zien te krijgen. Ijs en weder dienende.