Goed, dus wij een kar gehuurd, tegels ingeladen, zand ingeschept (zonder kruiwagen maar met twee emmertjes - dat scheelde dan toch weer vijf euro plus een hoop rompslomp) en húp naar de milieustraat in Franeker.

Het reed wat moeizaam, maar wat wil je ook met je wagen volgeladen.
Bij de milieustraat moesten we eerst wegen, dan mochten we de tegels wegbrengen, en daarna moesten we weer wegen - om erachter te komen hoeveel de tegels wogen. Daarna zouden we dan het zand ergens mogen storten. De aardige milieustraat-dame zei nog meelevend dat tegenwoordig niemand meer grindtegels wil. Ja, dat hadden wij ook al gemerkt.

Beetje moeizaam gingen we achteruit de heuvel op (want je kunt bovenaan niet keren) maar de auto trok het niet - of beter gezegd hij kon de kar niet naar boven duwen. Dan maar wat verder lopen met die tegels.

Na tien minuten zwoegen dus weer terug op de weegbrug. Acht euro vijfenvijftig mocht ik betalen. Het leek me wat veel, ik had gehoord dat het iets van 1,50 per 100 kilo was. Oeps...die vijftien tegels wogen dus 570 kilo. Beetje overbeladen ook dus, die kar.

Daarna mochten we het zand...jawel...in dezelfde container gaan gooien. Zucht. Gratis, dat dan weer wel.

Dus opnieuw achteruit de berg op, de auto reed toch een stuk lichter zo met 570 kilo minder op de aanhanger. Enniewee, wij een kwartier lang scheppen en vegen. Uiteindelijk was de kar helemaal schoon. Ondertussen stond de volgende klant alweer te wachten, de bijrijder kwam zelfs uit de auto alvast naar de container gelopen.

"We zijn zo klaar hoor," zeiden we maar gauw. Maar de man leek niet gehaast, nee, hij leek iets te zoeken.

Hij schopte hier en daar wat zand weg, het zand dat wij zojuist over het andere puin en tegels hadden geschept.
Hij had eigenlijk wel verdacht veel belangstelling voor...de grindtegels?!!

Bij navraag bleek de man dus zowel vierkante als rechthoekige grindtegels te zoeken, in precies de maten die wij erin gekiept hadden. Zeker nog nooit van Marktplaats gehoord.

We zijn maar snel weggegaan. Hoeveel rare wendingen kan één verhaal hebben?
Hoe onmogelijk kan het leven zijn?

Tijdje terug gratis zand gekregen van de woningbouw, en gratis tegels van de buren (bedankt!). Nu hebben we fijn onze achtertuin helemaal betegeld want het zielige stukje grond dat er nog lag was onmogelijk. Leuk wat potten en bakken met bloemetjes, en hoppa, frisse nieuwe tuin.

Maar ja, we hadden een klein beetje teveel zand. En een paar grindtegels teveel. Vijftien ofzo. Advertentie op Marktplaats (gratis af te halen, hoe veel beter wil je het hebben?) leverde geen reacties op. Inderdaad. Nul.

Dus nu - want we willen de tuin voor het eerst in ons leven toch eens netjes hebben - moeten we een kar huren (21 euro en 50 euro borg) en een kruiwagen (5 euro en 50 euro borg) om het overtollige zand en tegels naar de milieustraat te brengen, alwaar we het zand in de oneindige goedheid van de kringloopgoden gratis mogen achterlaten, maar de tegels enkel tegen betaling.

En als we dan geluk hebben krijgen we niet ook nog een bekeuring voor de zelfgecreëerde nummerplaat (want een extra nummerbord aanvragen voor die ene kar per jaar die je huurt kost ook weer zoveel tijd en geld).

Geen wonder dat er niemand op mijn advertenties reageert: gratis zand en tegels zijn een luxe die we ons eigenlijk niet meer kunnen veroorloven.



Weer eens iets nieuws geprobeerd: Een tuinornament gemaakt, naar de tutorial van wolletje (Annette) (www.wolletjes.web-log.nl).

Nog niet helemaal naar mijn zin, maar ik vind het al best iets hebben, met die meegevilte glazen steentjes. Het binnenste hangertje is wat te dun gevilt, dus dat moet de volgende keer beter. Of gewoon helemaal niet. Of met een kleinere opening. A. vond dat ik er maar een vilten elfje bij moest maken, ze zei dat het net een elfenhuisje is. Tja, dan moet ik daar ook weer een tutorial voor vinden natuurlijk.
Bij de Sligro afgelopen zaterdag kwamen de kinderen enthousiast aanzetten met een nieuw produkt (nou ja, nieuw): Sprinkhanen en meelwormen.

Jawel, een flink gedeelte van de wereldbevolking eet deze beesten. Dus waarom wij eigenlijk niet? Ik wou het wel eens uitproberen, vooral om te kunnen zeggen (bij dezen dus):

Heb jij wel eens meelwormen gegeten? IK wél!

En waarom nu de meelwormen? Omdat de sprinkhanen belachelijk duur waren. Die kostten maar liefst €8,95 per 50 gram. Tel uit je winst.
Redelijk unaniem besloten we dus de meelwormen te kopen en op te eten.


's Avonds eerst wat van de beestjes gebakken. Omdat ze gevriesdroogd zijn en dus erg licht, bewegen ze makkelijk, waardoor het eruit ziet alsof ze nog leven.

Het rook eigenlijk wel lekker. Een beetje popcornachtig. A. en ik hebben de eerste meelwormen geprobeerd, en ach ze waren beslist niet vies. Krokant, maar zo klein dat een smaak niet echt naar voren kwam. Maar vies? Nee. J. proefde ook en was ook niet onaangenaam verrast.

Enthousiast besloot ik dus , voor de bite, wat gebakken meelwormen over de hartige worteltaart te doen. Een beetje popcornsmaak kan geen kwaad.

Dat was dus iets te vroeg gejuicht. A. heeft alles opgegeten (echt wel stoer!) G. wilde echter absoluut niks met worm eten en heeft alles erafgeschraapt. J. begon enthousiast maar haakte later toch af - omdat ze naar noten smaakten, die ze niet lust. Degelijk excuus, toch wel. Zelf heb ik ze wel gegeten, en er was niks mis mee.

Natuurlijk werden er de rest van de avond enge wormengrappen gemaakt over en weer - waarbij het horrorgehalte steeds groter werd - dus ik betwijfel of dit voor herhaling vatbaar is.
Wel willen de kinderen nog even hun klasgenootjes op de kast jagen door een broodje gebakken wormen mee naar school te nemen, maar dat moet ik nog zien.
Ondertussen staat het potje wormen gezellig in de koelkast te wachten op verdere verwerking. Iemand nog een ...koekje?



Misschien de volgende keer toch maar eens de sprinkhanen proberen.

www.bugsplaza.nl
Vandaag even weer een uitstapje gemaakt naar Sligro en de Kringloopwinkel in Leeuwarden.
Bij de Sligro een heerlijke Hollandse Nieuwe gegeten - dat scheelt weer! In de kringloopwinkel weer fijne boeken gevonden voor de kinderen en mezelf, en G. weer een hele stapel Duckjes voor zijn verzameling. Een mand vol boeken en strips en een zwart-gouden rok, heel erg 'apart' voor €14,65. En heerlijk een uurtje gesnuffeld.

Ook donderdag hadden we een fijn kringloopje...een flinke stapel LP's van o.a U2, UB40, Supertramp, ABBA, Dire Straits en allemaal voor een euro per stuk. LP's die normaal al voor onze neus weg zijn, maar dankzij een handelaar die de LP's in het kantoor zag staan en ze graag alvast wilde bekijken - (en mijn vraag of wij dat dan ook mochten, wij komen altijd voor de LP's, maar het aanbod bestrijkt gewoonlijk iets tussen Conny Vandenbosch en De beste Carnavalskrakers) konden we nu eens leuk uitzoeken.


Heb gisteren toch maar het laatste onaangebroken pakje Harzer Kaas (zie de blogs over Duitsland) weggemieterd...
Het lag nu al een maand te stinken in de koelkast. En ik snap eigenlijk niet meer wat er nou zo bijzonder aan was, vroegah... als je het goed proeft - zoals mijn nieuwe goeroe Meijke Herwijnen aanbeveelt - is het gewoon alleen maar rubberachtig en zout. En toen ik op de verpakking "Birkenstock" zag staan (de plaats? De leverancier?) begon de combinatie met zweetvoeten en rubberachtige klompen zich wel erg op te dringen.
Dus hopla, weg ermee. Afgerekend met weer een stukje verleden. Ongelooflijk dat we daarvoor vroeger zoveel moeite deden.
Ik ben heel druk met de voorbereidingen voor de tuinfair, ik zit vanalles te ontwerpen en te maken. Onder andere kaartjes om mee te geven aan de klanten - vooropgesteld dat die er komen natuurlijk. En eigenlijk moet je daar dan toch een naam, contactadres en liefst een website bij kunnen vermelden.

Wat nu?

Ik vond het nooit zo professioneel - maar zo is dit ook niet bedoeld, en wegens tijdgebrek was dit de snelste (en goedkoopste) oplossing - maar ik heb maar gauw een winkeltje opgezet bij mijnwebwinkel.nl.
Dan kunnen mensen die nog twijfelen eventueel daar later nog bestellen. Mocht het nuttig zijn, dan maken we wel een echte website met een eigen domeinnaam.

Maar goed, het begin is er...www.mijnwebwinkel.nl/winkel/korenbloemenklaproos

Nog niet alles is ingevuld/er op gezet, maar je kunt alvast een impressie krijgen van wat we tot nu toe aan vilt gemaakt hebben.

Zo nu, gauw weer aan het werk.
Tja, er is even wat minder tijd voor het schrijven van blogs... komende zaterdag is er een tuinfair in Eelderwolde waar ik zal staan met een kraam met vilten creaties. Om tot enige kraamvulling te komen moet ik er even heel erg hard tegenaan...elke dag vilten!!

Op dit moment heb ik 8 tassen, een tiental bloemenbroches en sjaals, een baret, wat schilderijtjes van vilt en twee viltkettingen. Maar daar kan nog wel wat meer bij natuurlijk!

Zo gauw mogelijk zet ik alles op de foto, en horen jullie weer van mij.