Het filmpje van Annie Leonard (The story of cosmetics) zet veel mensen aan het denken. Op verschillende blogs staan inmiddels overzichtjes van cosmetica die je zelf kunt maken, of eenvoudige produkten die je als huidverzorging kunt gebruiken. Omdat ik vandaag lui ben ga ik niet alle recepten zitten overtypen, maar geef ik jullie wat links, zodat je zelf kunt uitvinden welke sites en/of recepten je wilt uitproberen, opslaan, kopiëren...

Miss Minimalist geeft ons elf manieren om er beter uit te zien zonder chemicaliën.

RowdyKittens heeft zelfs links naar doe-het-zelf filmpjes voor ons gevonden.

HUID

Hier staan fijne receptjes voor gezichtsmaskers (en zo te zien staan er meer huidverzorgings-recepten op die site)

Ook op mama enzo staan receptjes voor gezichtsmaskers met groente, fruit en yoghurt.

De site beauty.rubriek.nl biedt naast maskertjes ook fijne recepten voor zelfgemaakte scrubs.

Hierbij toch een voorproefje van wat je zelf kunt doen.

Gezichtsmasker van honing en havermout.


1 eetlepel honing
1 eetlepel havermout (gemalen)

Eventueel, als het te plakkerig is, een klein beetje lauw water toevoegen.
Aanbrengen en een kwartiertje laten inwerken. Afspoelen met lauw water.


Honing schijnt enorm goed voor je huid te zijn, is antiseptisch en vermindert littekens. Geregeld een maskertje met honing is dus een weldaad.
Het enige nadeel van het lezen van al deze receptjes is dat ik er honger van krijg.


HAAR

-Spoel je haar na het wassen met azijn of bier om de glans terug te krijgen. Zelfs naspoelen met ijskoud water zorgt voor een natuurlijke glans.

-Blond haar krijgt z'n glans terug door het met afgekoelde kamillethee te spoelen.

-Twee absolute wondermiddelen uit de keuken zijn sesamolie en olijfolie. Breng de olie op je haar aan en wikkel een handdoek om je hoofd. Na een half uur uitspoelen en je haar wassen.

Op de site Kapsels.net vind je ook een rubriek alternatieve haarverzorging, onderverdeeld in bijvoorbeeld verzorging voor fijn haar, vet haar, futloos haar...enzovoorts.


TANDEN

-Poets ze eenmaal per week met keukenzout

-Tandaanslag verdwijnt door poetsen met aarbeiensap
Goed borstelen een paar min inwerken........spoelen

-Poetsen met bakpoeder geeft mooie witte tanden

-Geen tandenborstel bij de hand en toch behoefte aan een frisse mond? Wrijf met salieblaadjes over je tanden (moet je die natuurlijk wél net bij de hand hebben. De salieblaadjes bedoel ik. Ja, je tanden ook natuurlijk.)


DEODORANT

Dit vind ik wel een belangrijk onderwerp. De meeste deodorants bevatten giftige of schadelijke stoffen, die je dus wel op een behoorlijk gevoelige plek smeert/spuit. Een van de meest genoemde oplossingen is het gebruik van Baking Soda, al dan niet vermengd met wat maizena om het minder sterk te maken (1 deel Baking Soda op 6 delen maizena). Geen bakpoeder gebruiken, want dit bevat ook aluminium in een of andere vorm. Baking Soda, (sodium bicarbonate) is goedkoop en verkrijgbaar bij de toko.

Baking soda schijnt sowieso een wondermiddeltje te zijn, en overal goed voor. Op Lifehackery.com staat een lijst van 75 dingen waar Baking Soda je kan helpen.

Doe je voordeel hiermee en vergeet de schadelijke cosmetische produkten uit de winkel. Alle beetjes helpen.
Ik ben al twee dagen bezig om de zolder gi-gan-tisch op te ruimen. Er gaat zoveel weg dat de hele overloop, gang en keuken nu vol staan. Straks ga ik uitzoeken wat we zelf nog willen verkopen (en dus nog iets langer tolereren in huis?) en wat direct naar de kringloopwinkel kan. Dear husband heeft kennelijk nog steeds een camper voor ogen en zegt dat ik alles mag wegdoen behalve zijn cassettebandjes en klokken. Van zulke omstandigheden móet ik gewoon gebruikmaken, zeg nou zelf.
Dus nog even geduld. Ik zie jullie als het werk klaar is. :)
Annie Leonard heeft weer een informatief filmpje gemaakt. Deze keer gaat het over cosmetica.



Ik denk geregeld na over de gevaren van toxische stoffen in cosmetica. Ik ben gelukkig al geen grootverbruiker, en groot voorstander van Weleda en consorten, maar toch ... je weet niet wat je dagelijks allemaal binnenkrijgt. Er zouden duidelijker ingrediëntenlijsten moeten komen wat mij betreft. Met angstaanjagende doodskopjes bij elke stof die gevaarlijk is.
Zelf cosmetica maken kan natuurlijk ook nog. Dan weet je in elk geval zeker wat je binnenkrijgt. Iemand een idee?
Nu het steeds zo warm is doe ik het liefst dingen waarbij ik kan blijven zitten op een koel plekje - voorzover dat nog ergens te vinden is. Een ideale situatie om digitale opruiming te houden. Bij het overzetten van de bestanden naar mijn nieuwe laptop kwam ik erachter dat ik ruim zestienduizend foto's opgeslagen heb staan. Dat is veel, erg veel. En daar kan dus best wat in geschrapt worden. Maar het is niet onmiddellijk heel gemakkelijk om foto's weg te gooien.

In eerste instantie had ik bedacht: alles wat je wegens gebrek aan kwaliteit niet zou laten afdrukken (in een mooi boek ofzo) hoef je ook niet te bewaren.
Maar dat werkt niet honderd procent. Want er zijn best wel 'slechte' foto's die toch een leuk kijkje geven in het leven dat we toen hadden. Je ziet even weer hoe de kamer toen ingericht was, of hoe klein de kinderen waren. Dat soort foto's doe je ook niet makkelijk weg.

Dus probeer ik nu - van de niet-zo-fantastische foto's - per gebeurtenis maar enkele foto's te bewaren. De honderden foto's van de puppycursus van de hond die we al drie jaar niet meer hebben zijn gereduceerd tot een tiental. Op de meeste foto's zag je vooral het grote grasveld en ergens heel in de verte de hond. De vele foto's van de poes die op het terras ligt (waarom hebben we die foto's ooit gemaakt?) zijn niet echt interessant, maar vooruit, eentje mag er blijven. Als er ergens een hele serie van gemaakt is, wordt alleen de beste en mooiste foto bewaard.

En zo worstel ik me door de foto's heen. Gelukkig heb ik mijn foto's altijd wel heel goed georganiseerd. Ik wijk af van wat de meeste tips op digitale-foto-organiseergebied aanbevelen: mijn foto's staan NIET op datum, maand of jaar opgeslagen. Want weet jij later nog wanneer iets plaatsvond? Ik niet. Dan zoek je een mooie natuurfoto die je maakte in Drenthe en dan vraag je je af: Daar waren we toch in 2008? Of was het al een jaar eerder?

Daarom heb ik mijn foto's in mappen op onderwerp staan. Thuis, uit & vakantie, dieren, school, natuurfoto's, familie, portretfoto's enzovoort. In de map uit & vakantie zitten dan de foto's in mappen per uitstapje of vakantie (met de datum wel in de mapnaam). Dit werkt erg goed; ik kan iets snel terugvinden. Bovendien verzamel ik dan in zo'n map ook de foto's die bijvoorbeeld de kinderen gemaakt hebben van dezelfde gebeurtenis. Zo voorkom je dat de foto's van de verschillende fototoestellen (maar van dezelfde dag) verspreid blijven over je hele harde schijf.

Kortom: georganiseerd zijn mijn foto's al wel, nu moeten ze nog geminimaliseerd. En dan moet ik ook eindelijk die fotoboeken laten afdrukken waar ik al een jaar mee bezig ben. Als het nog heel lang warm blijft kom ik daar misschien ook eens aan toe.
Vakantie. Ik merk aan de weinige blogs die verschijnen dat veel mensen er helemaal tussenuit zijn. Zelf blijven we waarschijnlijk gewoon thuis. Dochter A. moet werken, en in de zomer vind ik het meestal te warm om ergens van te genieten, behalve van gewoon lui in een stoel zitten lezen of computeren. Wel zo rustig ook.

Helaas hebben de mannen die onze straat aan het verbouwen zijn geen vakantie. Dat betekent dat we 's morgens om 07:00 gewekt worden door het geluid van graafauto's, schepwagens en vrachtwagens die ratelend grote voorraden klinkers storten. Het gebrom, gezoem, geratel, en gegier gaat de hele dag door.

Nu ben ik iemand die van stilte houdt. Ja, ik weet het, je zou het niet zeggen als je me hoort praten of mijn grote lappen tekst leest, maar ik hou van rust om me heen. Niet alleen visueel (minimalisme!) maar ook wat geluid betreft. Geen radio aan - tenzij ik daar echt naar ga zitten luisteren. Een iPod is ook niet aan mij besteed, ik voel me afgesloten van de wereld met die dopjes in mijn oren.

Ik heb al zoveel 'herrie' in mijn eigen hoofd dat ik het lawaai van buitenaf (of rommel in mijn blikveld) er gewoon niet bij kan hebben. Soms voelt het alsof mijn antennes wat scherper staan afgesteld dan die van anderen, ik krijg teveel mee van alles om me heen. Een draaiende wasmachine, een tikkende klok, muziek, graafmachines, een straat die gelegd wordt...alles bij elkaar is het dan genoeg om me flink moe te maken.

Meestal vind ik de zomer een uitputtende tijd, want tot laat spelen er schreeuwende kinderen op straat, wordt er getennist op de nabijgelegen tennisbaan, (elke slag tegen de bal hoor ik, inclusief het commentaar) en zingen de vogels. Het is meestal te warm, maar de ventilator heb ik niet aan want dat ding maakt ook lawaai. TV-kijken is geen pretje meer sinds ons toestel een brommend geluid maakt dat ik overal bovenuit hoor.

Dus om nou te zeggen dat het een lekker rustige vakantie wordt...ik vrees van niet. En over zeven minuten beginnen de stratenmakers weer.
Dochter A. zag in een winkel prachtig Pip-behang. Nu is haar kamer nog niet extreem lang geleden leuk opgeknapt, dus nieuw behang had ze helemaal niet nodig, vond ik. Zij vond van wel. Al was het maar één rol. Nou, daar zou het ook vast wel bij blijven, want Pip-behang kost 34 euro per rol. Omdat ze het enorm graag wilde en ik in een gulle bui was (waarom nou toch?) bood ik aan de helft van die rol behang te betalen. Dochter blij, en ik voelde me heel royaal.

Maar ja, met een rol behang ben je natuurlijk nergens. Er moest behangen worden, en wel het liefst meteen. Omdat de rol te weinig was voor een muur moest er ook iets bedacht worden waarbij we genoeg zouden hebben aan dat ene rolletje behang. De stukjes muur boven de ingebouwde kasten? Afgekeurd. De strook muur boven het raam? Niet naar de zin. Plannen waren er voor een vierkant behang op de muur met een lijst eromheen. Maar omdat het haar allemaal te lang duurde had dochter vrienden al zover dat ze voor haar zouden gaan behangen, en die hadden toevallig ook nog leuke lambrizering over, zodat een rol behang genoeg zou zijn. Dat leek een goed idee.

Maar 's avonds bedacht ik dat ik helemaal niks op die muren wilde, we hadden ze de laatste keer expres gewoon wit geverfd en het daarbij gelaten. Het past ook lekker in mijn huidige minimalistische plannen, dus waarom plotseling weer gaan behangen? Over een paar jaartjes is dochter de deur uit, en zitten wij met een behangetje op de muur dat te duur is om er weer af te halen.

Zo bleef het probleem. Wat doen we met het behang, en het liefst zo snel mogelijk.

Toen ze vorige week nieuwe Novilon op de vloer kreeg (neem dit van mij aan: kinderen kosten geld. Veel geld) en haar kamer helemaal leeg had gehad, wilde ze ook nog de grote kast verruilen voor iets kleiners, want zo'n lege (minimalistische) kamer vond ze toch wel erg leuk. En toen kwam ik op een idee: Ik zou twee oude, versleten nachtkastjes kunnen behangen! Die kan ze meenemen als ze ooit verhuist, en de muur kan gewoon wit blijven. Het resterende behang lijsten we in, en dat kan ze op het plankje boven haar bed zetten voor nog meer Pip-uitstraling. Tadaaa...idee goedgekeurd. Het kostte mij nog een hele middag werk in 30 graden hitte, en de kastjes moeten nog gelakt worden, maar het was de moeite waard.

Voor en na:




Wist je dat je vrijwel alles kunt behangen? Zelfs lampenkappen. Heb je dus oud meubilair, knap het op met een fris behangetje. In de kringloopwinkel zag ik een enorm leuk kastje staan dat behangen was met Donald Duck-pagina's. Vriendin M. behangt ook veel meubels, en maakt van een ouwelijk tv-kastje uit de kringloopwinkel zomaar een hip, vrolijk meubeltje door het te behangen met cadeaupapier! Niet alle (cadeau)papier is geschikt, sommige soorten gaan bobbelen. Het door ons gebruikte Pip-behang was dan wel duur, maar ook extreem fijn om mee te werken: Geen bobbels, geen scheuren, perfect!
Hebben jullie wel eens meubels behangen?
Nog even een opruimblogje, al is het dan nu vakantie. (Vakantie..overigens een heerlijke tijd om op te ruimen!)

Ben je zo iemand die vol goede moed begint en dan halverwege een opruimklus verzandt in het gedoe, het over elk ding moeten beslissen of je het wel of niet wilt/kunt/moet/mag houden?
Op het blog Zen Habits staat een tip voor mensen die het even helemaal niet meer zien zitten met vereenvoudigen: Doe het achterstevoren.

Stop alles uit een bepaalde kast/la in een of meer dozen, die je opbergt. Wanneer je iets nodig hebt uit de doos, mag het terug in de kast. Stel jezelf een bepaalde tijd, bijvoorbeeld een maand, of drie maanden (zet bijvoorbeeld een einddatum op de doos) om te zien welke dingen echt nodig zijn in jouw huishouden. Alles wat daarna nog in de doos zit, is hoogstwaarschijnlijk overbodig in je leven.

Dit kun je doen met kleding, huishoudelijke artikelen, boeken (hoewel mijn boeken absoluut niet in een doos passen) maar ook met e-mails en (digitale) foto's. Achterstevoren vereenvoudigen voorkomt dat je over elk item een beslissing moet nemen, want het dagelijkse leven maakt je vanzelf duidelijk welke spullen nodig zijn, en welke wegens andere redenen bewaard werden.

Lees hier het originele bericht op Zen Habits.
In het zeer aanbevelenswaardige "Leve de vrijheid" van Tom Hodgkinson (of was het nu Lof der Luiheid?) deed ik het idee op om een ukelele te kopen. Ik hou van muziek, vooral van zingen. Ik had al wel instrumenten, maar die waren óf te groot om mee te nemen, of niet geschikt om mee te zingen, want blaasinstrumenten. Een ukelele leek mij, na de aansporing van Tom H. een perfecte oplossing (minimalistische noot: de blaasinstrumenten staan nu te koop.) En bovendien herinnerde ik mij Brigitte Kaandorp met een ukelele en zij is natuurlijk geweldig.

Daarnaast werd ik gegrepen door het enthousiasme van de online ukelelespelers. Ik las dingen als "binnen vijf minuten kun je erop spelen" (net wat voor mij, ongeduldig als ik ben), "ik speel al jaren op hoog niveau piano (of dwarsfluit of klarinet) maar sinds ik een ukelele heb ben ik er helemaal verslaafd aan" of: "Het is makkelijk en je hebt er zoveel lol mee". Lol, nou dat wil ik wel.

Nu heb ik dus een ukelele. Zou het toeval zijn dat ukelele een anagram is van 'eel leuk? In no-time heb je wat akkoorden onder de knie, en inderdaad kun je al heel snel liedjes begeleiden. In het begin liedjes met een of twee akkoorden, inmiddels (twee weken later?) draai ik mijn hand al niet meer om voor zeven akkoorden. En dan kun je echt al heel veel spelen.

Het is ook besmettelijk. De kinderen vinden het zo grappig, die wilden ook oefenen. En ook zij speelden al na een paar minuten meezingers als ' 't Is moeilijk bescheiden te blijven' of ' What shall we do with a drunken sailor'. Daarom krijgen ze voor hun geweldige rapporten van ons elk een eigen uke - en ook omdat ik anders nauwelijks nog op die van mijzelf kon spelen. J. heeft die van haar al binnen, en ze is er dolblij mee. Nu kunnen we samen spelen!

Redenen om een ukelele te kopen?

1) Het is echt leuk! De sfeer is gelijk gezellig als er zo'n ding in de buurt is. Je doet weer eens iets anders dan tv-kijken. Je wordt er vrolijk van.

2) Ze zijn goedkoop. Oké, toegegeven, de goedkoopste zijn niet de allerbeste. Maar zelfs met een uke van 19 of 29 euro kun je heel veel plezier maken. Op sites als www.ukulelehunt.com of www.ukuleleunderground.com vind je uitgebreide reviews van alle merken ukeleles. En als je per ongeluk een slechte ukelele gekocht hebt, dan spoor je je vrienden/gezin eenvoudig aan om wat harder mee te zingen.

3) Je kunt jezelf het ukelelespelen aanleren met behulp van de vele sites, tutorials en blogs die er zijn. Kost niks! Niet naar de muziekschool, geen dure lessen. Ukelele spelen is bovendien makkelijker dan bijvoorbeeld gitaarspelen omdat een uke maar vier snaren heeft, en jij vier vingers om te gebruiken voor de akkoorden. Ben je de Engelse taal goed machtig, zoek dan online op ukulele (let op de spelling).

4) Ben je creatief, en wil je iets maken maar liever geen rommel? Maak muziek. Je kunt je creativiteit kwijt, hebt een hoop lol, maar achteraf geen kamer die op zijn kop staat van de restjes, draadjes, papiersnippertjes, of pluizen.

5) Een ukelele is ook geweldig leuk in combinatie met kinderen. Kinderliedjes zijn meestal heel eenvoudig en hebben maar twee of drie akkoorden, dus die speel je zomaar. En kinderen horen het ook niet zo gauw dat jij er eigenlijk nog niks van kunt, die hebben gewoon plezier.

Want dat is waar het bij de ukelele om draait: plezier. En daarvan heb je nooit teveel.


Tips:
(UPDATE april 2016)

De beste nieuwe tip is: de app Yousician kun je gebruiken om te leren ukelelespelen! In de gratis versie heb je per dag een beperkte oefentijd, en daarna moet je weer 12 uur wachten voordat je verder mag oefenen, maar ik vind de oefentijd lang genoeg. De app is duidelijk en leuk en gaat zowel in op strumming als fingerpicking, je kunt in een langzamer tempo oefenen (met feedback!) totdat je een liedje onder de knie hebt, en met het 'performen' verdien je punten, net als in een game.

Een leuke nieuwe Nederlandse site is www.uked.nl  Met tips en een webshop en links naar verschillende oefenvideo's.

Op Youtube zijn heel veel instructievideo's te vinden. Zoek op 'ukulele lessons', en abonneer je op een kanaal van een leraar naar keuze.

www.chordie.com
Geweldige site: tienduizenden liedjes, akkoordenschema's, transponeren mogelijk, opslaan in songbook, printen, geschikt voor verschillende snaarinstrumenten.

www.ukulele.nl
De site van het Rotterdamse Ukuleleparadijs. Veel info, veel liedjes om zelf te spelen.

www.ukuleleplein.nl
Webwinkel vol ukeleles.

www.ukulelehunt.com
Enorm uitgebreide site, veel tutorials en filmpjes, heel veel informatie.

www.ukuleleunderground.com
Ook een zeer uitgebreide en mooi opgezette site.

Ukulele-heaven
Nederlands Ukeleleforum
Minimalisme heeft toch een heel klein nadeeltje ( het zou ook raar zijn als het niet zo was): minder kleren hebben betekent dat de kast eerder leeg is. Wat niet erg is in normale tijden waarin ik wekelijks de strijk wegwerk. Maar in de zomer, met flink wat transpiratie en dagen die afwijken van het normale patroon verbruik ik meer kleren, en kom ik minder aan mijn werk toe. En dat betekent dat er nu een berg strijkgoed op mij ligt te wachten, omdat mijn zeven t-shirts allemaal gebruikt zijn.
En de t-shirts van man en kinderen ook allemaal, trouwens. Werk aan de winkel!
Ik heb een nieuwe computer gekocht. Eindelijk een laptop - de afgelopen twee keer dat ik een ander computer kocht twijfelde ik al over een laptop maar deed ik het niet. Omdat ik de laptop die ik mooi en degelijk vond tevens te duur vond. (Of eerder: te veel geld vond kosten. Want hij is het geld wel waard, dus te duur is hij dan weer niet.)

Ik heb echter gemerkt dat bepaalde dure dingen het geld dat je uitgeeft meer dan waard zijn. Soms aarzelde ik maanden over een bepaalde aankoop (mijn magimix keukenmachine bijvoorbeeld) maar vanaf het moment dat ik het apparaat had heb ik het elke dag gebruikt. Het geld? Dat is allang vergeten.
Vanwege die (en een paar soortgelijke) ervaringen durfde ik het nu aan om de laptop te kopen die ik echt wilde hebben, en niet weer voor een 'verstandige' 'zuinige' 'goedkope' computer te gaan, en dan weer een paar jaar te wensen dat ik toch maar een laptop gekocht had.

Hier hebben we een punt dat misschien wat vragen oproept. Hoezo een nieuwe computer? Je bent toch bezig minimalist te worden?

Minimalisme past goed in een zuinige levensstijl, maar is niet hetzelfde.
Er is een duidelijk verschil tussen zuinigheid, consuminderen en minimalisme.
Onder zuinigheid versta ik : proberen zuinig en voorzichtig om te gaan met je geld, niet veel uitgeven, sparen. Maar een zuinig persoon kan best een verzameling hebben, kasten vol rommeltjes of vier serviezen, die hij/zij op zeer zuinige of goedkope wijze verworven heeft.
Consuminderen heeft naar mijn idee behalve een persoonlijk financieel voordeel ook het belang van bijvoorbeeld het milieu op het oog, doordat je minder koopt. Je wilt je niet laten beïnvloeden om steeds meer aan te schaffen ten koste van andere mensen of de natuur.
Minimalisme houdt in mijn ogen in er naar te streven niet meer te bezitten dan je echt nodig hebt en gebruikt.

Niet alle minimalisten zijn zuinig, sommige besteden (veel) geld aan dingen die ze echt waarderen en die lang meegaan.
Hoewel ik zuinigheid en consuminderen absoluut aanhang, komen ze wel eens in botsing met mijn hang naar kwaliteit en af en toe een nieuwe aankoop. Ik kan het niet helpen dat ik overal meteen de rafelige randjes, de slechte afwerking en de té goedkope gebruikte materialen zie. Ze springen vanzelf in mijn oog. En hoezeer ik dan ook hou van goedkoop en zuinig en besparen, een enkele keer is wat ik wil helaas duur.
Daarom past het minimalisme beter bij mij dan 'gewoon' zuinigheid en consuminderen. Minder geld uitgeven: prima! Minder spullen kopen: helemaal mijn idee. Maar wat ik nu koop is goed. En misschien wel duur, wat betekent dat ik minder (be)spaar. Zou het kopen van een nieuwe, dure laptop onder zuinigheid vallen? Nee, de oude computer is nog lang niet af. Past het bij consuminderen? Al helemaal niet, om dezelfde reden. Maar past het in het minimalisme, binnen een eenvoudiger levensstijl? Ja.

Minimalisme is alleen dat bezitten wat je nodig hebt en gebruikt. Het betekent niet dat je als monnik in een kale cel moet leven. Of op oncomfortabele stoelen moet zitten (zoals een vriendin veronderstelde) - of anders minstens op stoelen die eruit zien alsof ze oncomfortabel zitten. :-)

En hoe past mijn nieuwe laptop dan precies in het minimalisme? Met de aanschaf van deze computer kan ik twéé computers verkopen. Sommige dingen kon ik alleen op de ene doen, andere alleen op de andere. Nu kan ik alles op dezelfde computer doen. Een ding nieuw, twee dingen de deur uit - alleen bezitten wat je gebruikt.
Verder scheelt het een aantal stekkers in het stopcontact (en goed nieuws: een laptop verbruikt minder stroom dan een desktop computer!) en heb ik de complete werkhoek in de woonkamer kunnen opdoeken. Ruimte! Met mijn laptop kan ik immers gaan zitten waar ik wil. En heb ik hem niet nodig? Dan berg ik hem op en is er geen visuele rommel: geen snoeren, draden, beeldschermen en computerkasten. Ik geniet daar echt van. En het geld? Dat ben ik alweer vergeten.
Het gaat goed met de moestuin. Niet alleen met die van mij (de tuinbonen zijn vrijwel klaar om geplukt te worden, de aardbeien doen het ook goed en de wortels en uien groeien rustig door) maar in het algemeen.

Mensen willen weer terug naar de natuur, misschien door de crisis, of misschien is het gewoon een natuurlijke cyclus zoals alles in het leven komt en gaat en weer terugkeert.
Maar wat moet je met die groene vingers als je in de stad woont?
Inventief zijn.

We kenden al de vierkantemetertuin (ook handig op het balkon), de geveltuin rukt langzamerhand op, en hier en daar zien we al een verticale tuin verschijnen: Tuinieren op de muur.

Maar hadden jullie al gehoord van windowfarming? Bekijk dit filmpje maar eens.




http://www.windowfarms.org

Waar een wil is, is altijd een mogelijkheid om zelf kruiden en groenten te verbouwen; zelfs als je in de stad woont op vierhoog achter. Ik vind het erg inspirerend dat mensen onder elke omstandigheid weer uitwegen bedenken of mogelijkheden zien. Het is hoopgevend.