Er zijn van die boeken die je zelf geschreven had willen hebben.
Er zijn zelfs boeken die je zelf wel hád kunnen schrijven. In die categorie valt het boek 'Versimpel je Leven' van Sjoukje van de Kolk. Maar ik was niet zo slim om het boek te schrijven en zij wel.
Gelukkig maar, want nu is er een prachtig boek dat al mijn interesses en speurwerk van de laatste jaren samenvat. Het bevat artikelen, interviews, tips en heel veel informatie.

De onderwerpen in "Versimpel je leven" zijn in dit blog allemaal aan bod geweest...van Wabi-Sabi* tot Luie ouders hebben gelijk van Tom Hodgkinson (daaraan heb ik mijn ukulele overgehouden). Van simplify tot minimalisme, van ontrommelen tot het vereenvoudigen van je garderobe. Alles over het makkelijker maken van je leven door ruimte te scheppen. In je kasten, in je relaties en in je portemonnee.
Dat ruimte scheppen daar ben ik nog dagelijks mee bezig, want wat ik aan de ene kant het huis uitwerk glipt aan de andere kant weer naar binnen.

Maar hoe hard ik ook wil opruimen en wegdoen en bezuinigen en vereenvoudigen, er gaat uiteindelijk niets boven een boek (een nieuw, vers boek) dat ik mee kan nemen naar bed en waar ik af en toe heerlijk in kan bladeren om me even aan mijn eigen ideeën te herinneren. En als dat dan ook nog zo'n mooi en rustig vormgegeven boek is als dit, dan kan ik het mezelf bijna vergeven dat ik het niet geschreven heb en wel gekocht.


*Alle dikgedrukte woorden zijn links naar de blogs die ik erover schreef!

WOENSDAG: VOEDSEL
De afgelopen week was het No Impact Week voor mij. Woensdag ging het over voedsel. Voedsel is mijn favoriete onderwerp. Eten, lekker eten, gezond eten, diëten, kookboeken...ik hou ervan. Mijn grootste probleem met voedsel is dat ik nog te vaak voedsel weggooi, wat ik heel erg vind. We hebben al wel vooruitgang geboekt: sinds ik (heel ongezellig) niet meer voor iedereen brood smeer wordt er nauwelijks nog brood weggegooid wegens 'verkeerd' beleg, 'foute boter' of gewoon teveel gesmeerd. Dat is dus goed. Maar op andere fronten gaat het nog wel eens mis. Zo belandt mijn biologische broccoli uit de groentetas nog wel eens helemaal uitgebloeid in de container. Ik ben dol op broccoli, maar ik krijg er echt vreselijke pijnen van, dus ik durf het niet meer te eten. De broccoli blijft eerst een week (of twee) liggen omdat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen een perfecte broccolistruik in de prullenbak te werpen, maar als hij helemaal geel geworden is gooi ik het dan uiteindelijk toch maar weg. Zonde. Ik heb de afgelopen week besloten dat wanneer ik weer broccoli in mijn groentetas aantref ik het direct weggeef, dan heeft iemand anders er nog iets aan.

In de No Impact handleiding stond voor Woensdag dat je moet uitzoeken wat de invloed van wat je eet op het klimaat is. Beetje ingewikkeld lijkt me dat, maar 'there's an app for that!' Ik vond een app van Milieucentraal; de G&F kalender. Daarmee kun je eenvoudig in de supermarkt opzoeken of de groente en fruit die je wilt kopen wel klimaatvriendelijk (vlieguren, kasteelt enz.) geproduceerd is. Zo krijgen uien uit  bijna het hele jaar door een A-label want afkomstig uit Nederland, maar in april, mei en juni komen ze uit Nieuw Zeeland, en krijgen ze een C.
Door deze app wordt het erg makkelijk om milieuvriendelijker beslissingen te nemen. Er is trouwens ook een Viswijzer app, waarmee je kunt zien welke vis duurzaam gevangen is. Dit zijn dingen die ik wel kan integreren in mijn leven.
Ook wordt er aangeraden om af en toe vegetarisch of veganistisch te eten. En dat doen wij ook wel, ik hou er wel van om dingen uit te proberen. Ik heb onlangs de produkten van de Vegetarische Slager ontdekt (tonijn, grill-'vlees') en die vind ik eigenlijk nog lekkerder dan de originele vleesprodukten!
Onze eigen lunch meenemen doen wij ook. Zelfs als we een dagje uitgaan nemen we broodjes en water mee, en er wordt niet eerder iets anders gegeten dan dat het meegebrachte voedsel op is. Dat vinden de kinderen niet altijd even leuk, want het idee van een dagje uit is ook 'lekker eten'. En dat kan ik me ook wel voorstellen, vandaar dat we meestal niet de hele dag op meegebracht voedsel leven, maar een tussenweg hebben gezocht tussen zuinig en gezond enerzijds, en leuk en feestelijk anderzijds.

DONDERDAG: ENERGIE
Mijn energiebesparing bestaat vooral uit het aantrekken van een dikkere trui wanneer ik het koud krijg, en het meenemen van een kruik naar bed voor de koude voeten. Wij hebben best veel apparaten aanstaan, maar die kan ik niet altijd uitzetten 's nachts, omdat ik programma's wil opnemen. Nou ja, kan niet is natuurlijk de verkeerde woordkeus. Wil niet lijkt er meer op. Aan spaarlampen heb ik een bloedhekel, ledlampen zijn wel oké. Ik combineer altijd meerdere gerechten als ik de oven aanzet, en als ik maar iets kleins hoef te bakken, gebruik ik het kleine oventje in plaats van de grote oven onder het zespitsfornuis. Conclusie: Ik doe wel iets an energiebesparing, maar dat kan beter.

VRIJDAG: WATER
In het kader van de No Impact Week heb ik er maar weer eens op gehamerd dat douchen geen half uur hoeft te duren. Als reactie kreeg ik gisteren van dochter te horen: Ik sta nog maar 7 minuten onder de douche, terwijl jij gisteren 11 minuten gedoucht hebt! (En dat klopt, maar ik bespaar weer energie omdat ik van het douche-gedeelte de muren en vloer schoonmaak terwijl ik douche! Dat is zoveel makkelijker als jij en de douche toch al nat zijn.)
Water is ook wat ik het meeste drink. Ik had al een RVS-drinkfles, maar ik heb zaterdag een Dopper gekocht, en die bevalt me stukken beter. De dop is eenvoudig open te draaien, je kunt het flesje heel goed schoonmaken, en hij weegt niet veel. Verder zitten er geen ongezonde stoffen in. Nu wordt het tijd voor een groot Nederlands watertappuntennetwerk!

ZATERDAG: PAY IT FORWARD
Geven voelt beter dan nemen, zegt de No Impact handleiding. En dus moeten we allemaal iets gaan doen. Vrijwilligerswerk. Ha, die kan ik afvinken. Ik ben vrijwilliger in de mediatheek van de middelbare school. (Kom ik daar even makkelijk mee weg!)

ZONDAG: ECOZONDAG
Doe maar even niets. Lekker voor jezelf en voor het milieu.

Conclusie
Een week No Impact is goed om stil te staan bij elk aspect van het leven waar ik nog wat verbeteringen kan aanbrengen wat betreft milieuvriendelijkheid en gezondheid. Maar om alle tips en links te volgen die er gegeven worden, en alle goede ideeën in te voegen in ons leven heb ik meer tijd nodig dan een week.
Toen ik voor het eerst naar Obese keek en Radmilo zag dacht ik: wat een lelijke vent (sorry Radmilo) met een rare achternaam (nog een keer sorry). Na twee afleveringen begon ik hem best aardig te vinden. En nu moet ik bekennen dat ik alleen nog maar naar Obese kijk om Radmilo te zien.
Ik kijk naar Obese terwijl ik mijn Wii-balanceboard misbruik als steps-bankje. Ik jog het board op en af, en wacht op het moment dat Radmilo in beeld komt. Ik juich bij het zien van zijn duistere ik-zal-jou-eens-even-laten-zweten-blik. Hoe harder hij de kandidaten afbeult, hoe meer ik mij inspan. Kijk, Radmilo, ik doe óók heel erg mijn best! Als de kandidaten met zware gewichten moeten tillen, '… en nog een keertje, je doet het echt heel goed, doorgaan nu hè, doorgaan!' zwaai ik mijn armen enthousiast de lucht in. '...en vijf! Goed gedaan, meissie,' zegt hij tegen Angeli, Katelijn of Elly, maar stiekem verbeeld ik mij dat hij het tegen mij zegt. Dat hij met zijn scherpe blik recht door de televisie heen kijkt en mijn inspanningen waardeert.
Wat is er ineens zo aantrekkelijk aan Radmilo? Is het dat accent? Zijn het die ogen? Is het de ijzeren discipline? Of is het juist dat kleine hartje dat je onder al die discipline en hardheid voelt?
Is het toeval, of zit er meer achter dat hij voor de kandidaten trainers vindt van wie de namen doen vermoeden dat ze nog samen met Radmilo himself in een trainingskamp achter het IJzeren gordijn hebben gezeten? Bilal! Igor! Heidi! Kurt! (okee, die laatste heet Coert, maar you get the point…) 
Onder het wakend oog van Radmilo train ik zomaar drie kwartier. Ik wil geen bamibuik, ik wil net zo'n strak silhouet als Radmilo. En ik wil die trotse blik zien. Niet de pijn in zijn ogen zoals toen hij de taart ter ere van het gewichtsverlies van een kandidate zag. Die taart zorgde nog even voor een spanningsmomentje. Wat zou Radmilo zeggen? Ging hij door de mand vallen als mijn nieuwe held? Zou hij zeggen dat een stukje taart wel oké is? Maar met een streng "Nee, ze mag echt geen stukje taart omdat ze 27 kilo is afgevallen," stootte hij in een keer door van aanbiddelijk naar mr. Perfect. En Soda is trouwens ook best een leuke achternaam.
Echt, ik zou ook geen taart willen als ik mijn streefgewicht bereik. Ik weet iets beters. Doe mij Radmilo maar.
Voordat je het weet is de week - weet je nog? No Impact Week - weer half voorbij. Ik heb het razend druk met Een Opdracht (Mijn eerste Klus!) en mijn dagen plan ik nu nogal strak in om ook het huishouden nog voortgang te laten vinden. Want geld verdienen is natuurlijk best aardig, maar er moet 's avonds wel eten op tafel staan.

ZONDAG: CONSUMEREN Deze week ga ik eerst eens kijken of ik minder impact kan maken door minder te consumeren. Dat moet wel lukken, want ik heb het te druk om naar de winkel te gaan. :-)

Verder wordt er in de handleiding gevraagd om het afval dat je zelf maakt gescheiden te houden. Nu is dat  niet zo heel veel. Ik heb wat tandenstokers gebruikt. En verder gooi ik vooral verpakkingsmateriaal weg dat niet van mij alleen is. Zo ben ik vandaag bijvoorbeeld door de keukenkastjes gegaan om lege en halflege verpakkingen te verwijderen. (Half pakje crackers: de crackers gaan dan in het afsluitbare doosje waar ze eigenlijk in horen, maar wat iedereen vergeet te doen; de verpakking kan dan weg. Een halve zak linzen gaat in een glazen pot, verpakking gaat weg...). Dat levert meteen een behoorlijk afvalberg op. Maar dat is dus allemaal 'gezins-afval'. Ik drink geen frisdrank uit flessen, ik heb geen persoonlijk oud papier (de post is deze week ook al voor het hele gezin). De doos eieren heb ik net niet leeg gemaakt, en dus kon ik die nog niet bij het oud papier doen. Geen schokkende ontdekkingen tot nog toe.
Met het opruimen van de keukenkastjes heb ik gelijk een tip in de praktijk gebracht: in plaats van uren te shoppen...ruim je kast op...Goed idee! Mijn kledingkast heb ik trouwens ook weer opgeruimd, want omdat ik veel afval (ha, woordspeling!) kan er ook veel kleding weg. Nieuwe kleding komt uit de kringloopwinkel, een tip die ook in de No Impact handleiding staat.

MAANDAG: AFVAL. Voor gisteren stond er op het No Impact-menu: maak een 'geen-afval-kit' met een herbruikbare beker, een zakdoek, herbruikbare & afsluitbare zakjes en bakjes. Nou, daar ben ik denk ik al best goed in, geloof ik. Ik heb een RVS drinkfles (maar ik moet toegeven dat ik toch nog wel eens uit een plastic flesje drink. Maar die flesjes hergebruiken we hier eindeloos.) Ik heb nog steeds stoffen zakdoeken. Ik heb een saladebeker om salade mee te nemen. Ik heb herbruikbare plastic zakjes van Ikea, en die hergebruiken we ook echt. Afgelopen vrijdag heb ik een beker van huis meegenomen naar mijn werk, zodat ik daar geen plastic bekertjes meer hoef te gebruiken. (Drinken uit plastic bekertjes smaakt trouwens ook vies.)
De vragen over afval zetten wel tot denken aan. Het is echt lastig om geen of weinig afval te produceren. Dat komt vooral omdat alles wat je koopt (ook eten) al voorverpakt is. Zelfs als het uit de biologische winkel komt zit het nog in plastic verpakt: twee citroenen op een schaaltje met plastic eromheen...
Als tip bij het thema Afval staat er nog: Waardeer cadeautjes die niet zijn ingepakt. Cadeaupapier wordt toch maar weggegooid. Bij dezen, mam... deed je het al die jaren al helemaal goed!

DINSDAG: VERVOER. Motto van de dag: verbrand calorieën, geen benzine. Daar kan ik nou helemaal achter staan. Elk half uurtje dat je wandelt, en elk kwartier dat je fietst telt lekker mee om je gewicht op peil te houden. Tegelijkertijd doe je het milieu goed. Een tip die ook gegeven wordt: Koop boodschappen groot in. Dat doen wij al een hele tijd. We halen slechts één keer per week boodschappen. Dat bespaart je so wie so onnodige aankopen. Want hoe vaker je in de winkels bent, hoe meer je verlokt wordt tot het kopen van dingen. Ook de tip om de auto niet stationair te laten draaien wanneer je stilstaat voor een brug passen wij al heel lang toe. Hier zijn wij dus goed op weg.

Op het werkblad 'LAAT VAN JE HOREN' wordt er aandacht gevraagd voor allerlei milieudoelen. Een actie die ik nog niet kende is "Ik scrub plasticvrij". (<--klik!) Ik dacht dat scrubjes werden gemaakt met ... nou ja... natuurlijke dingen zoals zandkorreltjes of suiker. Maar de meeste scrubs blijken vol plastic te zitten! Daar zie ik het nut niet van in. Dus dan wijs ik graag de fabrikanten op het feit dat het reuze ongezond en milieuvervuilend is om plastic door het riool te spoelen. Volgens mij hebben de vissen geen behoefte aan scrub.

En zo is de eerste helft van de week voorbij. Wat wil ik nog veranderen? Ik zou wel van die stoffen groente- en fruitzakken willen, zodat ik in de winkel de appels niet in alweer een plastic zakje hoef te stoppen. En misschien moeten we nu eindelijk maar eens die Nee-Ja sticker opplakken.
Helaas heb ik de schade niet kunnen inhalen. Te laat begonnen, en er is zoveel om bij stil te staan dat het niet te doen is om de No Impact Week in 5 dagen te proppen. Ik heb dus iets beters bedacht. Ik doe de No Impact Week volgende week. En nee, dat is geen variant op Ik begin Morgen.

Ik heb deze week al wel geprobeerd bij bepaalde dingen stil te staan. Op mijn werk heb ik bijna-lege-papieren die door de jeugd uitgeprint en achtergelaten worden verknipt tot memobriefjes. Dit doet mijn collega ook altijd. Verder heb ik het kookvocht van de hutspot van woensdag bewaard. Donderdag heb ik er blokjes pompoen in gekookt, en daarna gepureerd: Pompoensoep! Ook hou ik alvast weer een oogje op wat er allemaal in de prullenbak verdwijnt aan afval (verpakkingsmateriaal) maar ook aan etensresten. Weer, want natuurlijk heb ik al eerder op deze dingen gelet.
Bijvoorbeeld hier: Wel eten, niet weggooien. (<-- klik!) Maar je weet hoe dat gaat, het kost tijd om iets nieuws tot een gewoonte te maken, en een flink aantal herinneringen en herbeginnen.

Wil je alle blogs lezen die qua onderwerp gerelateerd zijn aan de No Impact Week, kies dan voor het label Groen, rechts van deze post in het overzicht: Meibloempje per onderwerp of klik hier. Verder had ik in augustus 2008  (<-- klik!) een 'niets kopen'-maand.
Oeps...Dat doet me eraan denken dat ik gisteren best veel gekocht heb. (Je geloofde hopelijk niet dat ik dat niets kopen langer dan een maand kon volhouden?) Maar die aankopen deed ik in de kringloopwinkel, en dat beschouw ik dan maar als een goede No Impact-daad.
Een beetje laat kwam ik erachter: het is deze week No Impact Week. Zondag begonnen, maar ik vind dat ik nog wel mee kan doen, en jullie ook wel. Op de site van NoImpactWeek ( <- klik!) kun je een handleiding downloaden. Je moet je wel eerst aanmelden, maar dat is zo gepiept. Met de handleiding kun je elke dag over een bepaald onderwerp nadenken: hoeveel impact heeft mijn leven op het milieu, de omgeving, de aarde? Afgelopen zondag draaide het om Consumeren, gisteren om Afval en vandaag om Vervoer. Ik hou dit blogje dus maar kort, want ik heb een hele berg opdrachtjes in te halen. Morgen gaat het over Voedsel. Gelukkig ben ik daar dan weer net op tijd voor, want dat is mijn favoriete onderwerp. :-)