4 maart 2015. Onthoud die datum. Dat is de dag dat ik Marie Kondo leerde kennen. Marie wie? Komt zo.
Marie Kondo kwam binnen via een omweg. Op 28 februari 2015 stond er een artikel in de Volkskrant van Aaf Brandt Corstius. Ik hou van Aaf. Alleen haar fijne initialen doen mijn bibliothecaris-hart al sneller kloppen. Ik hou ook van de Volkskrant, maar jammer genoeg was mijn abonnement juist een week voordien geëindigd. Maar gelukkig is er Facebook. En via Facebook kwam ik op het spoor van Aaf, en zodoende op het spoor van Marie Kondo.
Het artikel  van Aaf ging over opruimen. En niet zomaar opruimen, nee het ging over een boek dat ze gelezen had. Dat Boek was geschreven door Marie Kondo en heette 'The life-changing magic of tidying up. The Japanese art of decluttering and organizing.' Die titel!



Wat Aaf erover schreef leverde al zoveel aha-erlebnisse op, dat ik mijn kledingkast ging opruimen volgens de KonMari-methode voordat ik ook nog maar een letter gelezen had van het magische boek zelf. 
Nou is dat op zich wel snel, maar voor mijn persoon misschien niet zo heel bijzonder. Ik heb op dit blog al vaker geschreven over opruimen, minimalisme en 'declutteren met Flylady', en weggooien is wel iets wat ik kan. Ik zou het bijna een hobby kunnen noemen. Nee, het bijzondere komt nog.
Ik whatsappte mijn dochter van zestien, wier kamer in een continue staat van ontploffing verkeert: "Volgens mij kun jij ook opruimen als je dit artikel leest." Waarop ze terug appte: "Niet van die vieze praatjes mam." Want opruimen hoeft van haar niet zo erg. Ze vindt het prima om over alle troep heen te stappen, en waarom zou je snoeppapiertjes weggooien als ze ook gewoon jaren in je kamer kunnen rondhangen? Nou dan.
Ze las het artikel toen ze thuiskwam. En terwijl ze nog maar halverwege was zei ze: "Ik wil NU beginnen met opruimen!" Aaf Brandt Corstius verdient een standbeeld. Het mag zelfs bij mij in de voortuin. 
Natuurlijk ging ze niet onmiddellijk opruimen, want eerst gingen we een hele tijd lyrische reviews over het boek lezen op Amazon.com (en ook een klein aantal reviews van mensen die vinden dat Marie Kondo OCD heeft of anders gewoon knettergek is). Reviews lezen op Amazon is trouwens naast weggooien en opruimen ook een heel interessante hobby. Het kost niets, en je leert enorm veel over de menselijke geest.
Enfin, twee dagen later gebeurde het dan toch. Een uurtje hard werken leverde dochter VIER vuilniszakken vol kleding op, en een keurig opgeruimde kledingkast. Plus dat er een hele kast leeg overbleef. Ik kon mijn ogen niet geloven. Pure magie! 
Ondertussen appte ik wat heen en weer met mijn collega, die ook al aan het kondo'en was geslagen, naar aanleiding van Aafs verhaal. En ook haar dochter - net zo'n sloddervos als de mijne, maar dan met een heel huis om te laten ontploffen -  had eindelijk het licht gezien. En allemaal waren we zo blij en vrolijk en wilden we nog meer dingen wegdoen.
En dat alleen maar op grond van de flintertjes informatie die we hadden opgepikt uit de krant. Haal je hele kast leeg, verzamel al je kleding. Neem elk kledingstuk in de hand, en vraag jezelf af of je een 'sparkle of joy' voelt. Niet? Dan kan het weg.
Die sparkle of joy, die doet het hem. Het is een totaal ander insteek dan de dingen die je normaal overweegt als je probeert keuzes te maken. (Maar ik heb het misschien ooit wel nodig. Maar ik heb dit gekregen, ik kan het toch niet zomaar achter de rododendrons sodemieteren). Plotseling zie je in dat je ontzettend veel dingen om je heen hebt die heel andere gevoelens oproepen dan joy. Ergernis, schuldgevoel, melancholie, onrust, spijt. Waarom zou je je omringen met dat soort gevoelens als je je ook kunt omringen met alleen maar dingen waar je echt gelukkig van wordt?
Ik wil enkel sparkles of joy om mij heen! Ik kan niet wachten totdat ik wat meer tijd heb om alles aan te pakken volgens de methode van Marie Kondo. Ik voel dat ik heel veel dingen kan bedanken en loslaten. Dat bedanken is ook een KonMari-dingetje, maar dat moet je toch echt zelf gaan lezen. Ik kan het hele verhaal gaan herhalen, maar ik doe dat vast niet zo goed als Aaf. 
Lees het artikel van Aaf Brandt Corstius hier.
Het boek van Marie Kondo is inmiddels ook in het Nederlands verkrijgbaar onder de vreselijk saaie titel 'Opgeruimd', Ik raad je aan om de Engelse vertaling te kopen, want: magic en hardcover en bovendien goedkoper. Bijvoorbeeld bij Bol.com.

Er is deze week veel over geschreven: Te Gezond Eten.
Kranten plaatsten sensationele koppen over de ondervoede kinderen van hoogopgeleide ouders, de Linda van deze maand had als thema 'Rot toch op met je chiazaad!" en Facebook en Twitter ontploften zowat door de reacties op deze artikelen. De voorstanders van 'gezond eten' voelden zich aangevallen, en de tegenstanders namen nog een patatje oorlog om het te vieren.

Ik zag het allemaal aan met een glimlach, want ik ben dan wel van het gezonde eten, en lust ook wel een superfoodje hier of daar, maar ik ben ook van het relativeren en de zelfspot. Meestal check ik even het onderzoek waar de krantenkop op gebaseerd is, en dan blijkt het allemaal reuze mee te vallen en is de uitkomst lang niet zo spectaculair als het in de krant gebracht werd.

Ik was van plan om lekker door te gaan met gezond eten. Inderdaad: ik ben er zo eentje die geen tarwe eet; niet vanwege de 'Broodbuik'hype, maar omdat ik op tarwe reageer met buikpijn en spierpijn. Af en toe als ik echt brood wil, eet ik speltbrood. Wel lekker stevig volkoren speltbrood uit de natuurwinkel natuurlijk, want dat is tenminste gezond. En gezond is het nieuwe dun, (of het nieuwe zwart, daar wil ik af wezen).
Verder eet ik yoghurt met lijnzaad en chiazaad en noten. Af en toe een smoothie met groene bladgroenten er in. Wekelijks een paar keer linzen, want peulvruchten zijn vezelrijk en gezond. En groenten, gekookt maar ook rauw in de salades. Ik ben het type van zelfgemaakte soep meenemen naar mijn werk. En geroosterde bloemkoolsalade met walnoten. Jup.

Jammer dat ik me alleen de laatste jaren niet zo heel veel beter ben gaan voelen. Sinds een paar jaar leek ik juist wel hoe langer hoe allergischer te worden. Wijn? De vlekken slaan me uit. Peper? Uitslag in mijn gezicht. Pollen in de lucht? Jeuk en uitslag.
Steeds vaker begon ik me af te vragen waar ik NU weer op reageerde. En hoe is het in vredesnaam mogelijk dat als ik met vakantie ben en even het hele gezonde eten aan de kant schuif en leef op Kuchen en Rote Gruetze, ik nergens uitslag heb? Raadsels.

Nou, die raadsels zijn nu opgelost. Het antwoord? Ik eet te gezond! Ik zou het niet geloofd hebben als ik het niet zelf had meegemaakt. Het is bijzonder ironisch dat ik er juist deze week achterkom, maar het is waar.

Vandaag ging ik wegens bovengenoemde klachten naar een mesologe. Mesologie verbindt wetenschappelijke en traditionele kennis en houdt dus wat het midden tussen regulier en complementair. Je tong en pols worden beoordeeld, je organen worden gevoeld, en je wordt doorgemeten op 80-100 meridiaanpunten.

Ik had al een uitgebreid vragenformulier ingevuld vooraf, waarin ik al mijn klachten kon aangeven en een overzicht gemaild met wat ik zoal eet.
Een aanvullende vraag die de mesologe vandaag stelde was: Ben je toevallig allergisch voor nikkel?
Ja! Inderdaad, sieraden met nikkel veroorzaken flinke eczeem bij mij.
Haar tweede vraag was: weet je dat in sommige voedingsmiddelen ook heel veel nikkel zit?
Eh...nee. Daarover had ik nooit zo nagedacht.
Een voedingsmiddel dat veel nikkel bevat is tarwe, legde ze uit. Nou, wat toevallig! Geen wonder dat ik daar op reageer! dacht ik nog blij, want misschien gloorde er licht aan het einde van de allergietunnel.
Het doormeten van de meridianen leverde meer informatie op. Geen volkorenprodukten moet ik meer eten. Geen zilvervliesrijst. Geen rogge. Geen soja. O, en verder geen noten, lijnzaad, tonijn uit blik, pastinaak, peulvruchten, havermout, thee en chocola.

En dat waren (zag je hem aankomen?) min of meer de hoofdbestanddelen van mijn eetpatroon tot nu toe.

Ik ben duidelijk, zoals de mesologe het noemde, het type 'blije macrobioot'. (Echtgenoot zei naderhand opmerkzaam: "Dat klinkt alsof ze eigenlijk bedoelde 'blije idioot'."  Maar wat weet hij er van? Hij eet havermoutpap noch chiazaad.)

De lijst met nikkelrijke voedingsmiddelen is nog veel langer, en ik begrijp nu waarom ik me maar steeds niet gezond voelde. Ik at 'gezond', maar té gezond. Die enkele keer dat ik een boterham at, had ik gewoon een witbroodje moeten eten in plaats van dubbelbiologisch supervolkoren gedesemd spelt. En de roggebrood en zilvervliesrijst moeten ook het raam uit. Sla is uit den boze voor mij, net als taugé of andijvie. Echtgenoot en jongste dochter (die een verbond hebben om stiekem Marsen en Snickers naar binnen te smokkelen) hebben verschrikkelijk hard gelachen om deze wending in de gebeurtenissen.

Zelf moet ik  nog even wennen aan hoe mijn nieuwe dieet eruit gaat zien. Cream crackers met roomboter en ham zijn 'goed' maar dat voelt zo...ongezond.
Gelukkig mogen heel veel groenten en fruit nog wel. En zalm. Maar ik kan nu serieus zeggen: rot toch op met je chiazaad.
En ik was echt de laatste die gedacht had dat ooit te zullen zeggen. Het was een veelbewogen week.



Fortuosity, that's me byword
Fortuosity, me twinkle in the eye word
Sometimes castles fall to the ground
But that's where four leaf clovers are found

Fortuosity, lucky chances
Fortuitious little happy happenstances
I don't worry 'cause everywhere I see
That every bit of life is lit by fortuosity

Fortuosity, that's me own word
Fortuosity, me never feel alone word
'Round the corner under a tree
Good fortune's waitin' just wait and see

Fortuosity, lucky chances
Fortuitious little happy happenstances
I keep smilin' 'cause my philosophy
Is do your best and leave the rest to fortuosity

I keep smilin' 'cause my philosophy
Is do your best and leave the rest to fortuosity


http://youtu.be/ZopsTitgJs4

(Liedje uit een film die ik nooit gezien heb, "The Happiest Millionaire". Ik leerde het uit een Disney muziekboek en ik word er altijd heel vrolijk van)